Güzel geçmesi dilekleriyle bir yeni yıla daha girdik. Her yeni yıla girerken olduğu gibi… Şahsen pek iyi bir giriş yapamamış olsam da “nasıl başlarsa öyle gider” fikrini benimsemeyen biri olarak bu kötü girişi pek de önemsemiyorum – ya da kendimi kandırıyorum- ve iyi dileklere devam ediyorum.
Bayramlar, hissettirdikleri manevi duyguların yanısıra (getirdikleri maddi duygularla devam etmeyeceğim); yoğun iş/eğitim temposu arasında insana bir soluk alma fırsatı sunuyor. Tabi soluk almayı, soluk almaya almaya unutmuş bizler için bu soluk alma araları da yine soluksuz geçiyor.
Günlüğümü takip edenler siyasete girmediğimi bilirler. Aslına bakarsanız bu minik yazıyı da siyasi bir yazı olarak görmüyorum ama bu yönde anlayabilecek olan arkadaşlara böyle olmadığını bir kez daha vurgulamak için yazıma bu cümlelerle başlıyorum.
Yaklaşık 1 haftadır yazı yazamadım günlüğüme. Önümüzdeki günlerde daha fazla zaman ayırmaya çalışacağım ama bu ara işlerimi yoluna koymaya çalışıyorum. Bir yandan makalelerde hazırlıyorum, umarım yakın zamanda onları da yayına alabilirim…
Asıl bu yazıyı yazma sebebime gelince… Bugün 30 Ağustos Zafer Bayramı. Tüm milletimizin bayramı kutlu olsun. Sizinle Prof. Dr. Özer Ozankaya’nın bayramın 85. yıldönümü üzerine yazmış olduğu “30 Ağustos’un Anlamını Atatürk’ten Öğrenmeliydik” yazısının “Atatürk 30 Ağustos’u Nasıl Açıklamıştı?” bölümünü paylaşmak istiyorum…
Tam 8 yıl önce… Aniden patlama sesine benzer bir sesle uyanmıştım. Değişik birşeyler gelişiyordu etrafımda, anlam veremiyordum. Çığlıklar, patlamalar, araba alarmları ve tanımlayamadığım birçok ses… Yatağa iyice kenetlenmiştim, kıyamet koptuğunu düşünüyordum. “Allah’ım!” diyordum. “Niye bu gece!”. Şu an hatırlayamadığım bir düşüncem vardı heralde ertesi güne dair…
