Üniversiteli birçok arkadaşla bu ara ortak bir sıkıntımız var: Finaller! O yüzden internete ayırabildiğim zamanda farkedilebilecek bir azalma olabilir. RSS listesinin kabarması, yazı yazılamaması, e-postalara cevap vermede gecikme, anlık ileti programlarında gözükememe gibi yan etkilere de şahit olabilirim, olabilirsiniz.
Finallerin ardından daha canlı, daha kıpır kıpır bir shapcy.com dileğiyle… 
Güzel geçmesi dilekleriyle bir yeni yıla daha girdik. Her yeni yıla girerken olduğu gibi… Şahsen pek iyi bir giriş yapamamış olsam da “nasıl başlarsa öyle gider” fikrini benimsemeyen biri olarak bu kötü girişi pek de önemsemiyorum - ya da kendimi kandırıyorum- ve iyi dileklere devam ediyorum.
Bayramlar, hissettirdikleri manevi duyguların yanısıra (getirdikleri maddi duygularla devam etmeyeceğim); yoğun iş/eğitim temposu arasında insana bir soluk alma fırsatı sunuyor. Tabi soluk almayı, soluk almaya almaya unutmuş bizler için bu soluk alma araları da yine soluksuz geçiyor.
Bu ara üzerimde bir şanssızlık var. Özellikle elektronik cihazlarımda birçok problem yaşamaktayım. Hepsi bir şekilde kullanılmaz hale geliyor. Sonunda bunlar arasına Sony Ericsson K700i marka telefonum da katıldı. Dolayısıyla yeni bir telefon ihtiyacı duydum. Tabi günümüzde telefon sadece arama yapmak için kullanılmanın dışına çıktı. Çokluortam özellikleri, bağlantı çeşitlilikleri, mobilite, yazılım destekleri sayesinde birçok ihtiyacımızı karşılamaya başladılar. Benimse en çok ihtiyacım olan daha uzun süre çevrimiçi kalabilmemi sağlayacak bir telefondu. Bunun için WAP, GRPS, 3G gibi bağlantı özellikleri yeterli olabilirdi ama hiçbiri Wireless bağlantının sağladığı avantajları sağlamıyordu. Ben de fiyatı çok uçuk olmayan, yazılımsal desteği sağlam olan ve internet özellikleri gelişmiş bir telefon aramaya koyuldum. Saolsun piyasayı takip eden bir arkaşımın önerisiyle Nokia E65 modelini inceledim ve gerekli karar mercisine onaylattıktan sonra ( sadece kişisel beğeni yetmez ) telefonu almaya karar verdim.
Uzun bir aranın ardından tekrar merhaba arkadaşlar. Bildiğiniz gibi üniversite başladı, dersler başladı ve hatta sınavlar da başladı… Bu yüzden en son yazımı 11 Ekim’de yazabilmişim. Bir hedef belirlemiştim aslında hergün bir yazı yazmak üzerine ama bu hedefin önüne daha büyük hedefler belirleyince bir süreliğine shapcy.com’u ihmal etmek zorunda kaldım. Bundan sonra da hergün yazı yazamayacağım ama elimden geldiğince sizlere duyduğum haberleri, son teknolojileri ve kendi hayatımdan bazı kesitleri kendimce sunmaya çalışacağım 
Ee, nerede kalmıştık?
Dikkat ettiniz mi bilmiyorum. Yaklaşık 7 gündür gün başına 1 yazı gibi bir istikrar yakalamıştım. Aslında bu koyduğum bir hedefti. Daha çok okumak için daha çok yazmak; daha çok gelişmek için yine daha çok yazmam gerektiğini düşünüyorum. Bunu her zaman gerçekleştirmek mümkün olmayabiliyor. En yakın örnek için düne bakabiliriz
Aslına bakarsanız başlığa bakıp da aldanmamak lâzım. Fuar ile ilgili hiçbir şeyi izleyemedim. Önceki yazımda yaptığım yorumda da belirttiğim gibi fuar daha çok sektör alanındaki profesyonellere yönelikti. Ben ve arkadaşım üniversiteden çıkmışız, rahat kıyafetlerimiz ile öyle bir fuarı gezelim dedik. Herkesin neden tip tip bize baktığını ise içeride herkesin takım elbise ile olduğunu görünce anladık. Sektör büyüklerimiz kendi aralarında üçerli beşerli gruplar oluşturmuş, konuşuyorlardı. Biz de bu baskıya dayanamadığımızdan sadece 2dk.lık bir tur attıktan sonra fuar gezimizi sonlandırdık.
Ahh bu sektör ne zaman öğrencilerle daha fazla ilgilenecek…
Merhaba Arkadaşlar,
Önceki yazımda başıma gelenlerden bahsetmiştim. Yoğunluk aynen devam ettiği için hâlâ günlüğümle pek ilgilenemedim. Ama siz değerli takipçilerimin beni bu zamanlarda bile yalnız bırakmaması gerçekten bu günlüğe biraz daha sarılmam gerektiğini hatırlatıyor bana. Yazmayınca vicdan azabı çekecek duruma geliyorum desem yeridir 
Daha düzenli yazmak istiyor insan ama maalesef hayat beklediğimiz kadar düzenli gitmiyor. Bu ara gerek web projeleri, gerek normal işler, gerekse üniversite ile ilgili işler derken yine yoğun bir zaman dilimi geçirdim. Ama bunları anlatmak yerine size günlüğümün bana bu sıralar getirdiği ilginç kazanımlardan bahsetmek istiyorum…
PHP’nin son sürümünün çıkış haberini verdikten sonra günlüğümle pek ilgilenemedim. Bunun sebebi hem yoğunluğum, hem de başıma gelenlerdi. Şimdi başımdan geçenlerden bahsetmek istiyorum sizlere…
Bu site tatil rehaveti altındadır. Bu dakikadan sonra 3-5 gün yazı yazılamayacak, yorumlar onaylanamayacaktır. Muhtemelen sorun olmayacaktır ama olursa da yapılacak birşey yoktur. Bu zaman zarfında okumadığınız yazıları okumanız ve site sahibiyle aynı duyguları yaşamanız için aşağıdaki şarkıyı dinlemeniz tavsiye edilir.
Yaşasın PHP TATİL!
Son Yorumlar